Skip to main content

पहिली...शेवटची!!

पहिलीच पण शेवटची!

पहिलीच मी, पहिलाच तू
तरीही असा कसा शांत तू?

  पहिलाच पावसाळा आणिक तो उन्हाळा,
  तरीही मला अजून त्यांचाच लळा?

कधीतरी दे तू पुन्हा पहिलेच आठव,
कधीतरी रितेकर पुन्हा तेच मार्दव!

  तेंव्हा नकोसा वाटणारा तुझा तो चेहरा,
  आणि आता हवासा तुझाच आसरा!

का मी अशी निशब्द आणि निर्विकार?
का तू पुन्हा झंकारलेली सीतार?

  पहिलीच मी, गोंधळलेली!
  पहिलाच तू, बावरलेला!

पुन्हा ती पहिलीच सांजवेळ!
पुन्हा तोच, आपला शेवटचा मेळ!

--योगेश गोसावी
१९ मार्च, २०१८

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१
Post a Comment
Read more

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...
Post a Comment
Read more

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३
Post a Comment
Read more