गुज मनाचे

कृष्ण तुम मनाओ खुशियां मेरे जन्म की, और मैं दुविधा में घिरा हूं अपनी ही। देवकी की हालत, अब तुम क्या समझोगे, बारात घर से खुद ले गए थे वसुदेव खुशियोंकी। जन्म मेरा भले ही हुआ था अधर्म के घने अंधियारे में, पर में खुद उजाला ले चला था देवकी की कोख से। धर्म रक्षणार्थ अवतार मेरा चाहा था सभी ने, बस कीमत उसकी देना सीखा था मेरे पांडवोंने। भले जमाना बदल गया कितना भी, परछाई आज भी मेरी दिखे, जो देखे नजर उधार ले मीरा की। पर राधा मेरी अब ना आयेगी लौट यहां, बांसुरी मैं अब भी बजा रहा उसी के लिए यमुना पार वहां। -गोसाव्यांचा योगेश १९ ऑगस्ट, २०२२

तिरंगा कुछ पल तेरे साथ, याद उनकी दिलाते है कुछ न थे हमारे, जो सबकुछ बन गए है। बलिदान देकर जिन्होंने, तुम्हें हमसे मिलवाया है, बता ए तिरंगे, कौनसा काम हमे फ़रमाया है? हर घर तुझसे अब सजने लगा है, पर बलिदान कौनसा मांगा है? एक सैनिक के सिवा, कौन तेरी कीमत जाना है। आने वाले युगों से, जरा बात करके देखना बताना जरा, क्या तेरी योग्य हमने खुदको संभाला है? हम भारतीयोंको सबक ऐसा सिखलाजा, तीन रंगों से बने तिरंगे, हमें एक भारतीय रंग में रंग जा! -गोसाव्यांचा योगेश १७ ऑगस्ट, २०२२

ध्वज करितो आम्हीं ध्वजवंदन संध्या समयी आमुच्या, प्रभात व्हावी तुमची पायथ्याशी याच्या! धर्म कोणता आणि कोणती जाती पाती, भारतीय धर्म विसरावा इतकी झडली का मती? ऊंच ऊंच फडकत ठेवा तिरंगा आपुला, धारातीर्थी शुरांना तो स्वर्गातूनही दिसावा! अनंताच्या प्रवास समयी निश्चिंत करा आम्हां, एकोप्याने रक्षीत राहा या भारत देशा! -गोसाव्यांचा योगेश १४ ऑगस्ट, २०२२

काल ज्यू. कॉलेजच्या मित्रांना भेटल्यावर अचानक आठवलं.... गीतामुळे मिळालेली अजून एक मैत्रिण, की मेव्हणी? की बहिण? की वहिनी? सहसा मैत्रीला मी कोणत्या एका नात्यात अडकवत नाही! नाती आली की मानपान येतो.... मैत्रीत मोकळेपणा असतो! सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे मैत्री गरजे प्रमाणे त्या-त्या नात्यांची जागा पण घेते! ☺️ तर अशी ही आमची २० वर्ष जूनी (?) प्रत्येकवेळी नव्याने निभवणारी आमची मैत्री आता पुढच्या पिढी पर्यंत पोहोचली आहे! अरे हो, आमच्या लग्नात ह्यांच्या कुटुंबातील कोणी नव्हतं म्हणून सप्टेंबर २०२१ मध्ये पूर्ण विधिवत लग्न लाऊन देणारी हीच....अर्थातच आम्हाला काहीही माहिती होऊ न देता सगळं यथासांग पार पाडण्यासाठी तिचा अभिषेक, माझा मेव्हणा रणजित, तिची छोटी बहीण दर्शना, तिचे जिजू ओम आणि त्याचे बाबा ही यात होतेच तिला पूर्ण साथ द्यायला!  तर अशीही दिप्ती, गीताची शाळेतली मैत्रिण, आता हक्काने आमच्या पूर्ण कुटुंबाचा भाग झाली आहे! मित्र-मैत्रिणींनी, नात्यांनी श्रीमंत होत असलेला तुमचा मित्र, -गोसाव्यांचा योगेश

प्रेम, व्यावहारिकतेचे एकांतात बसल्यावरच तुझा सहवास मिळतो, दररोजच्या धावपळीत आपल्याला स्वतःचाच पत्ता नसतो! तुझेही असेच असेल तर, वाईट वाटून घेऊ नकोस. पुस्तकी प्रेमाचा भाग कवटाळून बसू नकोस! आठवतं तुला, आणाभाका कधीच आपण घेतल्या नव्हत्या. दुनियेच्या रितिभाती जणू यौवनात जाणल्या होत्या! वाट तुझी आताशा मी बघत नाही, संसारात रमल्यावर म्हणे कशाचीच गरज लागत नाही. कधीतरी जेंव्हा रिते व्हावेसे वाटते माझ्या मनाला, परत जाऊन खेटून बसतो मी बागेतल्या बाकाला! -गोसाव्यांचा योगेश २९ मार्च, २०२२

१९९२ व्या वर्षी "दिल हैं छोटासा" म्हणत त्याने आम्हां सर्वाना कधी "ये हसीं वादियां" पाहायला लावल्या कळलंच नाही. या मस्त सुरुवाती नंतर ९३ मध्ये मात्र आम्ही सगळे मोठं मोठयाने ओरडत संगत होता "प्यार कभी ना तोडेंगे". हे सगळं सुरुच होत आणि त्यात भर टाकायला ९४ ला आली "उर्वशी", त्याने नकळतच नाचणाऱ्या आम्हां सर्वाना "सुन री सखी" म्हणत म्हणत हळुवार पण केले, आम्ही मात्र आमच्याच धुंदीत "मुक्काला मुकाबला" करत बाकीच्यांना सांगत होतो "प्रेमिका ने प्यार से". पण त्याने आमच्या इतर काही मित्रांचीही गरज ओळखली आणि घेऊन आला "पट्टी रैप" आणि म्हणायला मात्र लावलं "गोपाला गोपाला". ह्या अचानक इकडून तिकडून उड्या मारायला कसरत होत होती पण मजा हि येत होती. ९५ साली सुरुवात केली "थोडा थोडा प्यार हो गया" म्हणायला पण टीव्ही किंवा रेडिओ साथ द्यायला तयार नव्हता कदाचित .....चुकून कानावर यायचं. घरी टेपरेकॉर्डर नसण्याचा काळ होता तो! त्याच वर्षी आमच्या आवडीच्या सोनालीला घेऊन तिच्यासाठी आम्हाला म्हणायला लावलं "सुन ले ओ जानम...