गुज मनाचे

स्नेहल नाव तिचे स्नेहल पण स्नेह फार कमी, बोलाचाच भात आणि बोलाचीच कढी! गप्पा मारा काहीही कितीही, थकणार नाही कधी! जाल थोडे पुढे तर कानफाडायला करणार नाही कमी! जा तुम्हीं जिंकायला, करा प्रयत्नांची काष्ठा, येईल तुमच्या लक्षात, अजिंक्य तिचा बाणा! एखादी तरी अशी, मैत्रीण भेटावी गुणी, होतील काही क्षण तुमचे निरंतर सुखी! -योगेश गोसावी २९ नोव्हेंबर, २०१९

रंग मावळतीचे मावळतीला रंग उधळतो मित्र नव्हे हा सखा, निशा आणते मग आपला काळा शालू नवा! आपसूक समेटून घेई ती हा रंगदार विखुरलेला पन्हा, जेणेकरून नव सलाम द्यावा आपण दिवसाला पुन्हा! निसर्ग सांगतो नित्यचक्र हे असेच चालू ठेवा, कधी हर्ष तर कधी दुरावा हवाच रे आपल्या मना! रंग मनाचे विखरुद्या तुम्हीं या क्षितिजावर, पुन्हां निशेची चादर घ्या अन पसरा मग त्यावर! खेळ हा नित्य खेळती जे प्राणी मनभर, जगणे त्यांचे होईल गाणे सांगे तो ईश्वर! -योगेश गोसावी २८ नोव्हेंबर, २०१९

कुछ तेरी तरह, कुछ मेरी तरह दूर गगन में अकेला रेहता है वो, कुछ तेरी तरह, कुछ मेरी तरह। नजर सबको आता है, फिर भी है तनहा, कुछ तेरी तरह, कुछ मेरी तरह। क्यूँ ना उसे कोई चांदनी दिला दे, कुछ रातों के लिये। पलभर खुश होके जिंदा रेह लेगा, कुछ तेरी तरह कुछ मेरी तरह।  चल कुछ कदम उठाले आसमां की तरफ, उतार लाते है उसे जमी पर। खुश हो जायेगा अपनों को पाकर, कुछ तेरी तरह कुछ मेरी तरह। -योगेश गोसावी १७ नोव्हेंबर, २०१९

मंजिल की ओर चल पडे हो तुम अपनी मंजिल की ओर, कुछ तोहफा दे नहीं पायेंगे। है जो थोडी बहुत यादें अपनी ऊन्हेंही समेटते रहेंगे। गर किसीं बात का है गिला शिकवा तो उसे छोड जाना तुम, बस मिले थे कुछ कदम, कुछ देर, उन्हें याद रखना तुम। गिर ना जाये हम कही, उसका ही वो अंदाज था, थाम लिया था हमने हात, बस वही पल एक सपना था। गुजारी थी जो राते साथ, उसकी चांदणी याद आयेगी, आनेवाले कुछ काली रातोंको और थोडा मेहकायेगी। दोस्त है, दोस्त ही रहेंगे, कुछ और न सोचना तुम, चलते गर थक जाओ बस याद हमे करना तुम। मैं नहीं पुरा घर है ये तुम्हारा, हमसफर मेरा भी तो दोस्त है तुम्हारा। गर लगे थोडा रुकना जरुरी है, तो चले आना दोबारा। खोल कर बैठेंगे फिर वही, पुराणी यादोंका पिटारा। -योगेश गोसावी २ नोव्हेंबर, २०१९

ऐकशील ना? अतिपरिचयात अवज्ञा तुला रे का कळतं नाही? आलास मनाप्रमाणे पण निघायचं का वळत नाही? नेहमीचं झालयं तुझं आता हे लहरी वागणं, हवं तेंव्हा न येणं आणि नको तेंव्हा जाणं! घरचे आताशा मला तुझ्यासोबत जाऊ देत नाही, करशील तांडव कधी याचा आता भरोसा नाही! लागलंय का काही तुला कोठे खोलवर आत? की नुसताच आळवतोय पुन्हां जुना पहाडी राग? तिला पण आताशा तू नकोसा झालायं, तुझ्या ह्या पाघळेपणाचा तिला संताप आलाय! तुला म्हणून सांगतो ऐक माझं लेका, हाताला कोणी धरण्या आधी आपण पकडव्यात वाटा! प्रिय पावसा, ऐकशील ना रे या आमच्या हाका!! -योगेश गोसावी १ नोव्हेंबर, २०१९