Skip to main content

ऐकशील ना?

ऐकशील ना?

अतिपरिचयात अवज्ञा तुला रे का कळतं नाही?
आलास मनाप्रमाणे पण निघायचं का वळत नाही?

नेहमीचं झालयं तुझं आता हे लहरी वागणं,
हवं तेंव्हा न येणं आणि नको तेंव्हा जाणं!

घरचे आताशा मला तुझ्यासोबत जाऊ देत नाही,
करशील तांडव कधी याचा आता भरोसा नाही!

लागलंय का काही तुला कोठे खोलवर आत?
की नुसताच आळवतोय पुन्हां जुना पहाडी राग?

तिला पण आताशा तू नकोसा झालायं,
तुझ्या ह्या पाघळेपणाचा तिला संताप आलाय!

तुला म्हणून सांगतो ऐक माझं लेका,
हाताला कोणी धरण्या आधी आपण पकडव्यात वाटा!

प्रिय पावसा, ऐकशील ना रे या आमच्या हाका!!

-योगेश गोसावी
१ नोव्हेंबर, २०१९

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३