वारा

वातानुकूलित कार्यालयात बसून खिडकीतून बाहेर बघितल्यावर वाऱ्याबरोबर बेधुंद होऊन झुलणारी झाडं दिसली आणि स्वतःवरच कीव आली!

तडक उठलो आणि बाहेर पडलो! मस्त! निसर्ग नेहमी आपल्याला प्रफुल्लित करण्यास तयार असतो पण आपण मात्र आपल्याच दुनियेत स्वतःला गुरफटून घेतलेलं असतं! पाय आपोआपच चहा कडे वळाले! ढगांनी प्रेमाने सूर्यालाही कवटाळून घेतल्यानें वाऱ्यात आपसूकच एक गारवा आलाय आणि अशा वातावरणात थोडंस लिंबू पिळलेला कोरा चहा!अहाहा, स्वर्गीय आनंद!

आत्ताच कार्यालयात पोहोचण्याची वेळ गाठण्यासाठी लगबगीने चाललेल्या काही ललना जवळून गेल्या! त्यातली एक या वाहणाऱ्या वाऱ्याला वैतागलेली होती! कीव आली बिचारीवर....कारण वाऱ्या बरोबर उडनाऱ्या तिच्या केसांमुळेच खरतर ती जास्त छान दिसत होती! मला वाटलं वारा बिचारा, तिचं हे बोलणं ऐकून जरा ओशाळेल आणि थांबेल ही कदाचित! पण छे!! तो आज खट्याळ झालाय, अजूनच जोरात वाहतोय!

सहसा स्वतःच्या पेहरावाला कधीही न सावरणारे सगळेजण हटकून आज स्वतःला सावरताना दिसताहेत. या सगळ्या मध्ये मात्र आत्ताच एक आनंदाने बेफाम वाहणारा झरा दिसला....शाळेतून घरी निघालाय वाटतं..... दररोज पळत असतो पण आज मात्र खूपच निवांत आहे स्वारी! कारण ही तसंच आहे, त्याच्या हातातील भिंगरी आज आपसूकच फिरतीये!

वारा, वाहतोय आपल्याच मस्तीत आणि ईथे प्रत्येकजण येनकेन प्रकारे त्याचा आनंद लुटतोय!

तुमचं काय?

-योगेश गोसावी
२ ऑगस्ट, २०१८