Skip to main content

वेड

वेड

वेड्या मनाची वेडी स्वप्ने
शहाण्यांच्या जगात घेऊन फिरताना
उगाच वेडावल्या सारखे वाटते.

शहाणे कावळे
वेडावलेली फुलपाखरे हाकलू पाहतात.
आणि तेथूनच धुमारे फुटणाऱ्या मनाला
वास्तविकतेच्या झळा होरपळू लागतात.

वेड मन पुन्हा शोधू पाहत अजून एक वेड मन.
सापडलं कधी चुकून तर पुन्हा चक्र सुरू राहत.

वेड्यांचा दुनियेत उनाड बागडणाऱ्या मनाला,
शहाण्यांच्या दुनियेत होरपळत राहावं लागतं!

©गोसाव्यांचा, वेडा योगेश
१ ऑगस्ट, २०२४

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१
Post a Comment
Read more

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...
Post a Comment
Read more

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३
Post a Comment
Read more