सोबती
जन्म माझा झाला अन तुही मज सोबत अवतरला!
नकोसा असतानाही नेहमीच पाठी आहे राहिला!
तुझे माझे सौख्य पहिल्या श्वासा सोबतचे,
नकोसे असतानाही माझ्यावर लादलेले!
जेथे जातो मी, तेथे तूही सोबत येतो,
जीवघेणा पाठशिवणीचा खेळ नित्य खेळतो!
हरतो तू नेहमी, अन नेहमी मी सुखावतो,
तू जिंकण्याच्या भीतीने मात्र नित्य मी दुखावतो!
तूच सत्य! तूच अंत! तरीही तुज मी नाकारतो!
डिवचा कितीही तुला, निर्लज्ज तरी पाठी उभा राहतो!
जिंकेल तो दिवस तुझा असेल, हे ही ठावे मला,
पण हरायला ही नसेन मी हीच आहे वेदना!
हे मृत्यो! असलास जरी सखा तू, जिंकू नकोस बेसावध!
ये तू हसत वाजत गाजत, अन कर माझी पारध!!
-गोसाव्यांचा योगेश
९ जानेवारी, २०१९
Comments
Post a Comment