Skip to main content

सोबती

सोबती

जन्म माझा झाला अन तुही मज सोबत अवतरला!
नकोसा असतानाही नेहमीच पाठी आहे राहिला!

तुझे माझे सौख्य पहिल्या श्वासा सोबतचे,
नकोसे असतानाही माझ्यावर लादलेले!

जेथे जातो मी, तेथे तूही सोबत येतो,
जीवघेणा पाठशिवणीचा खेळ नित्य खेळतो!

हरतो तू नेहमी, अन नेहमी मी सुखावतो,
तू जिंकण्याच्या भीतीने मात्र नित्य मी दुखावतो!

तूच सत्य! तूच अंत! तरीही तुज मी नाकारतो!
डिवचा कितीही तुला, निर्लज्ज तरी पाठी उभा राहतो!

जिंकेल तो दिवस तुझा असेल, हे ही ठावे मला,
पण हरायला ही नसेन मी हीच आहे वेदना!

हे मृत्यो! असलास जरी सखा तू, जिंकू नकोस बेसावध!
ये तू हसत वाजत गाजत, अन कर माझी पारध!!

-गोसाव्यांचा योगेश
९ जानेवारी, २०१९

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३