Skip to main content

आस तुझी

आस तुझी

जुन्या आणि सुन्या या माझ्या मैफिलीत,
विषय ही फक्त तुझेच असतात!
सरल्या दिवसाच्यां आठवात,
आजचे सगळे दिवस ही रिते होतात!

  उगाच अजूनही आहे ओढ तुझ्या येण्याची,
  अजूनही आहे आस तुझी, माझ्यात फुलण्याची!
  का कोण जाणे अजूनही वारा तसाच वाहतो,
  तू येण्याआधीचा मोगऱ्याचा गंध अजूनही              मंद दरवळतो!

आताशा मात्र ओढ तुझी पुसट होत चालली आहे,
क्षितिजावरती शुक्राची चांदणी नवी दिसली आहे!
चांदवा पण हळू हळू घेईल आता माझा ताबा,
स्वप्नांच्या गावात मग बसेल परत नवा ताफा!

  कधी तरी हा स्वप्नांचा गाव येईल का प्रत्यक्ष?
  होईल का मग आपल्या दोघांचा एकरूप हा अक्ष?
  का कोण जाणे आस ही सुटत नाही,
  तुझी माझ्यात असणारी ग्वाही पाठ काही सोडत    नाही!

-योगेश गोसावी
१८ मे २०१८

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३