Skip to main content

ईच्छा

नुकतंच जन्मलेलं पिल्लू आता घरट्याबाहेर पाहू लागलं,
उंच उडणाऱ्या पालकांना बघून उडण्याची आस बाळगू लागलं!

आस मनाची ईतकी की घरट्यातच पंख फडफडू लागले,
अवस्था त्याची बघून आई बापही घाबरू लागले!

कधी कोण जाणे काय होईल घात शंका ही आली,
बाळाच्या आकांक्षाना थोपवण्यात शक्ती खर्च झाली!

काय करावं त्यांना काही सुचेना,
नको त्या वयात काय करेल बाळ काही त्यांना कळेना!

धीर करून शेवटी बाबा पुढे झाला,
घेऊन त्याला सोबत बाहेर उभा राहिला!

सोबत त्याला घेऊन धडा सुरू झाला,
पंखां आधी तो त्याचे मन तयार करू लागला!

बाळाला ही कळले नुसते पंख असून चालणार नाही,
उडण्याची हौस नुसती ईच्छा असून भागणार नाही!

काही गोष्टी या योग्यवेळीच होणार,
तेंव्हाच तर त्यांचे मोल आयुष्यभर टिकणार!

परतले घरट्यात ते गोजिरे घेऊन हा धडा,
आई सांगते योग्य वेळीच होतील योग्य गोष्टी बाळा!

-योगेश गोसावी
२९ऑक्टोबर, २०१९

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३