Skip to main content

ती रात

ती रात

ती रात मंतरलेली, काळोखाने पेटलेली,
सांगून गेली अर्थ नवे, हवेसे अन नकोसेही!

ती रात गंधाळलेली, रातराणीने माखलेली,,
पुन्हां पुन्हां बजावूनही काहीशी विस्कटलेली!

ती रात तुफानलेली, समींदरावर आलेली,
ढकलून गर्तेत आपल्याला किनाऱ्यावर आणणारी!

ती रात उजळलेली, मनातल्या विचारांनी,
मृत्यूलाही पुन्हां हरवून उगवतीकडे निघालेली!

ती रात तुझी माझी, आयुष्यातली शेवटची,
सगळं काही देऊनही पुन्हां हिरावून घेणारी!

ती रात आसुसलेली, उगवतीला येण्यासाठी
एका नव्या सुरुवातीला पुन्हां उजाळा देण्यासाठी!

-योगेश गोसावी
३१ ऑक्टोबर, २०१९

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३