Skip to main content

पझेसिव्ह

पझेसिव्ह


हे आजचं नाही वर्षानुवर्षाचं आहे,
पझेसिव्हनेस वरून भांडण आमचा छंद आहे!

पुरुषी भावनांचा खेळ तिला म्हणे माहीत आहे,
घरातला हा पुरुष मात्र बाहेरच जग ओळखून आहे!

मी मात्र स्वतःला कलियुगातील राम समजतो,
पर नारीशी वागताना मोकळेपणाने वागतो!

तिलाही माहिती आहेत स्त्री हृदयाचे खेळ,
म्हणून तात्पुरता सटकतो मग आमचा हा मेळ!

हे ही माहीत आहे दोघेच आहोत एकमेकांना,
तरीही ही फोडणी पुरते १-२ दिवसाच्या अबोल्याला!

हा पझेसिव्हनेस म्हणजे आहे तरी काय?
गूढ या प्रश्नाचं उत्तर आम्हां कधी मिळेल काय?

मला तर वाटतो हा विश्वास परक्या धुर्ततेचा,
तुम्हांला वाटू शकेल एकमेकांच्या अविश्वासाचा!

उत्तर ज्याने त्याने आपापलं सभोवताली शोधावं,
नाहीच सापडलं तर प्रेमाचं इंजेक्शन अजून जोरात टोचाव!

-योगेश गोसावी
४ जून, २०१९

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३