Skip to main content

सुलझी उलझने

सुलझी उलझने

बेवफा तो तू नहीं, पर वफा भी कहा कर रहा?
हजारो उलझने युं दिल में लेके चल रहा!

काफ़िला छूट जाये ईससे पेहले संभल तो जा जरा,
कुछ देर एक जगह बैठ अपनी उलझने तो सुलझा जरा!

उलझनेही है ये, सुलझ तो जायेंगीही।
कहा ये तुम्हांरे साथ आगेतक बढ पायेंगी।

हौसला तो कर उनसे सामना करनेका,
एक बार पलटकर तो देख काफ़िला अपनोंका।

आदमीही है तू, भगवान तो नहीं।
गिर कर उठना, उलझ कर सुलझना कुछ बुरा तो नहीं।

हौसला बुलंद रखं अपनी चाहतोंका,
एक दिन तू पा ही लेगा जहा मुक्कमल आसमानोंका।

-योगेश गोसावी
२० डिसेंबर, २०१९

Comments

Popular posts from this blog

ऊंची इमारत

ऊंची इमारत बस एक ही इमारत पता है मुझे, जो शुरू होती है ऊपर से और नीचे जमीन पे खत्म होती है। बचपन की उड़ाने जैसे मेरी, आसमान से शुरू होकर अब जमीन पे आयी है। कुछ चाहते थी, कुछ सपने थे। आसमान का एक टुकड़ा मिल जाए ऐसे अरमान थे। बढ़ती उम्र ने, दुनिया की रीत ने, पटका है जमीन पे ऐसे, जैसे नींद में गिरे हो अपने ही सपने से। इमारत अब भी वही है, बस अब गुजारा नीचे ही होता है। बचपन का गुजरा बचपना अब ऊपर चढ़ने से रोकता है। -योगेश गोसावी १८ सितंबर, २०२१

पाऊस परतीचा

पाऊस निघाला आज पुन्हा परतुनी तुझ्या माझ्या सगळ्या चिंब आठवणी! घेवून का ग जाईल तो ते सारे हळवे क्षण? की ठेऊन जाईल ओथंबलेले मनातले पण? का कोण जाणे त्याचे जाणे अन् येणे वेडावत...

बॅक बेंचर्स

बॅक बेंचर्स अस किती दिवस चालायच, आम्ही किती अस झुरायच? तुझ्या एका नजरेसाठी आम्ही कितीदा मरायच? तू एकदा तरी बघशील म्हणून आम्ही प्रत्येक लेक्चर करायच, तू मात्र त्या काळ्या फळ्याकडे डोळे वासून बघायच! तुला आवडत नाही म्हणून आम्ही मागचे बेंच सोडायचे, आणि तू मात्र त्यांच्याच बरोबर चहाचे दुकान गाठायचे! आता नाही अस कधी होणार, कुणी नाही झूरणार की कुणी नाही मरणार, तुला सोडून प्रिये आता आम्ही खालच्या वर्गात जाणार! --योगेश गोसावी १७ जानेवारी २०१३